Lazio in de media

Bespreek hier alles over de eerste club van Rome

Re: Riool journalistiek!!

Berichtdoor LF » 22 jun 2013, 17:04

Het heeft lang geduurd...

Leider hooliganbende neergeschoten in Rome

Afbeelding
De Irriducibili lieten zich onder meer al opmerken met spandoeken die Zeljko Raznatovic - ‘Arkan de Tijger’, een notoire Servische militieleider verdacht van oorlogsmisdaden - verheerlijkten (foto: Januari 2000, tijdens de wedstrijd Lazio - Bari)

Twee mannen zijn zaterdag neergeschoten in Rome. Dat maakten lokale media bekend. Een van hen, Fabrizio Toffolo, is de leider van een hooliganbende die voor voetbalclub Lazio Rome supportert.

Toffolo, leider van de ‘Irriducibili’ (diehards), staat bekend om zijn fascistische overtuigingen. Hij is bevriend met Paolo Di Canio, voormalige speler van Lazio en nu coach van Premier League-club Sunderland.

De hooligan werd zaterdag in de lies geraakt. Getuigen meldden dat er minstens vier schoten gelost werden en dat twee mannen op een scooter vluchtten. Toffolo werd naar het ziekenhuis gebracht.


(Nieuwsblad, De Morgen)
Laatst bijgewerkt door LF op 22 jun 2013, 17:11, in totaal 2 keer bewerkt.
LF
Winnaar Lazio Pool 09/10
 
Berichten: 8376
Geregistreerd: 17 mei 2009, 12:38

Re: Riool journalistiek!!

Berichtdoor LF » 22 jun 2013, 17:05

Deze is ook mooi, met een foto van Curva Sudde...

Head of Lazio hooligan group shot in Rome

Afbeelding

Two men were shot in Rome on Saturday, including the head of a hooligan group that supports the Lazio football team, local news reports said.

Fabrizio Toffolo, leader of the "Irriducibili" (die hards), is known for his fascist sympathies and is a friend of Paolo Di Canio, manager of the British Premier League club Sunderland and formerly a Lazio player.

He was hit on the groin and taken to hospital. Witnesses said they heard at least four shots being fired and saw two men escaping on a scooter.


(The New Age)
LF
Winnaar Lazio Pool 09/10
 
Berichten: 8376
Geregistreerd: 17 mei 2009, 12:38

Re: Riool journalistiek!!

Berichtdoor LF » 22 jun 2013, 17:07

Hieren en un tiroteo al líder de los ultras de la Lazio
Este líder radical es simpatizante del fascismo y amigo de Paolo Di Canio

Fabrizio Toffolo, líder del grupo ultra 'Irriducibili' de la Lazio, ha recibido este sábado varios disparos en Roma. El cabecilla radical fue trasladado al hospital con heridas de bala en la ingle.

Toffolo caminaba acompañado de un amigo cuando ocurrieron los hechos. Testigos aseguraron que escucharon al menos cuatro tiros y que vieron a dos hombres escapar en una moto.

Este líder ultra es simpatizante del fascismo y amigo de Paolo Di Canio, ex jugador de la Lazio y ahora entrenador del equipo inglés Sunderland.


(Marca)
LF
Winnaar Lazio Pool 09/10
 
Berichten: 8376
Geregistreerd: 17 mei 2009, 12:38

Re: Riool journalistiek!!

Berichtdoor LF » 22 jun 2013, 17:08

Fascistisk hooligan-leder skudt i skridtet
Lederen af en hooligan-gruppe med tilknytning til Lazio er blevet skudt

Afbeelding

Lederen af en hooligan-gruppe, der støtter den italienske fodboldklub Lazio, blev lørdag skudt i Rom.

Fabrizio Toffolo blev ifølge nyhedsbureauet DPA skudt i skridtet og efterfølgende kørt på hospitalet.

Vidner siger, at de hørte fire skud, og så to mænd flygte fra gerningsstedet på en scooter.

Se også: Roma-stjernes bøn: Lad knivene blive hjemme

Også en anden person skulle være ramt af skud.

Toffolo er leder af hooligan-gruppen 'Irriducibili', der er kendt for sine fascistiske sympatier.


(Ekstra Bladet)
LF
Winnaar Lazio Pool 09/10
 
Berichten: 8376
Geregistreerd: 17 mei 2009, 12:38

Re: Riool journalistiek!!

Berichtdoor Laziale020 » 23 jun 2013, 09:49

Haha Jezus wat een non-nieuws. Kan me nauwelijks voorstellen dat er mensen zijn die dit interessant vinden. Wel goed voor het ego van Toffolo trouwens :lol:
Avatar gebruiker
Laziale020
Administrator
 
Berichten: 7552
Geregistreerd: 17 mei 2009, 11:34

Re: Riool journalistiek!!

Berichtdoor Goran_Pandev_01 » 10 jul 2013, 09:04

Gisteren viel Lazio de eer om in een quizvraag verwerkt te zijn voor het programma 'De Canvascrack' op Canvas. Het onderwerp van de 5 vragen was SS. De geweldig moeilijke multiplechoicevraag bleek uiteindelijk te zijn welke Italiaanse club SS in zijn naam had. Met op de achtergrond ons mooie logo (Lazio onleesbaar gemaakt) als extra tip :ugeek:

Helaas hebben deze vragen altijd een kleine inleiding en was het weer zelfde gezever als altijd dat deze SS ongelukkig is omdat de club een extreemrechtse en fascistische achterban heeft...
Goran_Pandev_01
 
Berichten: 499
Geregistreerd: 29 mei 2009, 08:30

Re: Riool journalistiek!!

Berichtdoor LF » 10 jul 2013, 09:08

Goran_Pandev_01 schreef:Gisteren viel Lazio de eer om in een quizvraag verwerkt te zijn voor het programma 'De Canvascrack' op Canvas. Het onderwerp van de 5 vragen was SS. De geweldig moeilijke multiplechoicevraag bleek uiteindelijk te zijn welke Italiaanse club SS in zijn naam had. Met op de achtergrond ons mooie logo (Lazio onleesbaar gemaakt) als extra tip :ugeek:

Helaas hebben deze vragen altijd een kleine inleiding en was het weer zelfde gezever als altijd dat deze SS ongelukkig is omdat de club een extreemrechtse en fascistische achterban heeft...


We geraken nooit van die reputatie af vrees ik. Bij Boston mogen ze de komende tien jaar nog 38 mensen neersteken en 46 swastika's ophangen, het zal altijd Lazio zijn dat de gewelddadige en extreemrechtse aanhang heeft. Wat vooral spijtig is, is dat mensen niet in staat (willen) zijn of blijken om een 'harde kern' van een 'club' af te scheiden.
LF
Winnaar Lazio Pool 09/10
 
Berichten: 8376
Geregistreerd: 17 mei 2009, 12:38

Re: Riool journalistiek!!

Berichtdoor Laziale020 » 20 dec 2014, 15:55

Artikel van vi.nl over de 4 Nederlanders in Romeinse dienst:

De Vier van Rome

Il Derby della Capitale zet Stadio Olimpico zondag 11 januari weer in vuur en vlam. Grote kans dat tijdens de 65ste editie van de hete strijd tussen AS Roma en stadgenoot Lazio ook landgenoten zullen optreden. VI nodigde de vier Nederlanders in Romeinse dienst, Kevin Strootman en Urby Emanuelson (beiden AS Roma) en Stefan de Vrij en Edson Braafheid (Lazio), uit voor een kerstdiner in de Eeuwige Stad.

Rome. Het grootste openluchtmuseum ter wereld. Metropool vol monumenten, stad van sagen en legenden, maar ook een niet te negeren bestemming voor wie zich graag onderdompelen in de waanzin van het volkse voetbal. Hier in het hart van Italië is sport al duizenden jaren een belangrijke vorm van vermaak. Voor rijk. Voor arm. In het jaar 80 na Christus liet Keizer Titus het Flavisch Amphitheater, wat wij nu kennen als het Colosseum, openen met wedstrijden - lees: gevechten - die liefst honderd dagen duurden. Gladiatoren, kraanvogels, olifanten, leeuwen; zo ongeveer ieder beest dat in staat is om een soortgenoot te doden, verscheen in de arena. Voor het gros van hen was dat geen vrijwillige keuze.

Moderne gladiatoren

Anno 2014 gaat het er gelukkig wat geciviliseerder aan toe. Ook in Rome. Het openbare bloedvergieten behoort tot het verre verleden, de gladiatoren trappen tegenwoordig alleen nog maar tegen een bal. Maar één ding is bij het oude gebleven. Net als de barbaren van toen genieten de voetbalsterren van nu een enorm aanzien onder het Romeinse volk. Tenminste, als je voor AS Roma speelt. ‘Kunnen jullie echt niet even rustig de stad in? Serieus?!’ Stefan de Vrij (22) kan zijn oren niet geloven. ‘Daar heb ik totaal geen last van.’ De verdediger staat sinds deze zomer onder contract bij Lazio. ‘Ik ga winkelen, ben al naar het Colosseum geweest en laatst naar Il Vittoriano (het monument van Vittoria Emanuele II, red.): geen enkel probleem. Ik kan hier twee uur door de stad wandelen zonder dat iemand me aanspreekt.’

‘Kunnen jullie echt niet even rustig Rome in? Serieus?! Ik kan hier twee uur door de stad wandelen zonder dat iemand me aanspreekt’

Edson Braafheid (31), zijn ploeggenoot die helaas net na het kerstdiner met VI een zware knieblessure zou oplopen, is al net zo verrast wanneer hij van Kevin Strootman (24) hoort dat er soms binnen een vloek en een zucht vijftig mensen bij de uitgang staan te wachten als de middenvelder van AS Roma in de winkel iets aan het kopen is. ‘Toen ik de eerste keer de stad inging, had ik een pet en een zonnebril op’, weet Braafheid nog. ‘Inmiddels helemaal niets meer. Er is niemand die naar me op- of omkijkt. Laatst heb ik zelfs met mijn moeder en vriendin het Vaticaan bezocht’, lacht Braafheid. ‘Misschien moet je de volgende keer een wedstrijdshirt van Lazio aantrekken’, dolt Strootman zijn landgenoot. En De Vrij: ‘Of één van Oranje met mijn naam erop als ik naar de toeristische dingen ga!’ Urby Emanuelson (28), de vierde VI-gast in de stijlvolle eetkamer van ristorante Antico Arco, zit aan de linkerzijde van Braafheid vrolijk mee te grinniken. Hij komt tot op heden nauwelijks aan bod bij AS Roma, maar ook hij mag ondanks zijn ongewenste bijrol rekenen op een hoop aandacht als hij zich in het stadscentrum begeeft. ‘Kevin overdrijft niet’, zegt de linkspoot. ‘Overal komen de telefoontjes tevoorschijn. In vergelijking met Milaan is het hier echt hectisch als je de stad in gaat. De fans achtervolgen je gewoon, van winkel naar winkel...’

De net van een kruisbandblessure herstelde Strootman leerde de belangrijkste les op zijn eerste dag in de Italiaanse hoofdstad. Nu alweer bijna anderhalf jaar geleden. ‘Ik had net mijn contract getekend en ging op een terrasje in het centrum een pizzaatje eten. Natuurlijk hadden de mensen van de club me voorgelicht over wat ik ongeveer kon verwachten, maar ik dacht: Ik ben net hier, er zijn vast nog niet veel mensen die me kennen. Dat was een misvatting... Ik zit nog maar net en de ober begint me aan te staren. Ik zag hem denken. Uiteindelijk kwam hij me vragen of hij het goed had gezien. Toen ik bevestigend antwoordde, riep hij alle taxichauffeurs die in de buurt stonden erbij om te vertellen wie er bij hem op het terras zat. Zo gaat dat hier. Ze bedoelen het zeker niet kwaad, ze zijn gewoon heel trots op AS Roma en laten dat graag blijken. Ik vind dat wel mooi. Natuurlijk is het belangrijk dat je trainer en je teamgenoten blij met je zijn, maar ik vind het ook heel prettig als de supporters me waarderen. Opvallend is dat jouw eigen fans hier je altijd positief benaderen. Óók als je een keer niet hebt gewonnen. Dat is in Nederland toch wel wat anders. Wat Wesley Sneijder in 2010 overkwam, is wat dat betreft veelzeggend. Die won met Inter de Champions League en werd tweede bij de Gouden Bal-verkiezing voor het WK in Zuid-Afrika, maar in Nederland ging het vooral over zijn lengte en zijn vrouw. Zoiets is in Italië uitgesloten.’

‘De taal blijft lastig’

De Nederlanders van AS Roma en Lazio kunnen zich met de voetbaltaal prima redden in Italië, maar vooral bij Lazio is het opletten geblazen als het om alledaagse conversaties gaat. ‘Het is belangrijk om Italiaans te leren’, zegt De Vrij. ‘Dat is goed in het kader van de aanpassing. Een paar basisbegrippen begrijp ik inmiddels wel. Maar als ze horen dat je een bepaalde uitspraak snapt, gaat het meteen in de hoogste versnelling en dan begrijp ik er weer weinig van. Onze trainer praat voornamelijk Italiaans, maar de videoanalist gelukkig Engels. Dus er zijn geen spraakverwarringen.’ Braafheid: ‘Ik kan echt nog geen gesprek in het Italiaans voeren. Ik versta het redelijk, maar ik geef antwoord in het Engels. Dat gaat meestal wel goed.’ Bij AS Roma, dat een wat internationaler gezelschap is, hetzelfde beeld. ‘De Rossi spreekt wat Engels, maar de rest van de Italianen maar heel mondjesmaat’, vertelt Emanuelson. ‘Wat dat betreft is het wel lekker dat er bij ons behoorlijk wat buitenlanders spelen. Zelf spreek ik inmiddels redelijk Italiaans, maar het Romeinse accent is totaal anders dan ik gewend was in Milaan. Ik moet echt heel goed opletten.’

Vreedzame Roma-Lazio

Naast hem en aan de andere kant van de tafel is er geen sprake van jaloerse blikken als Strootman over zijn populariteit in Rome praat. De Vrij en Braafheid zijn allebei hartstikke tevreden bij het qua aanhang en historie wat kleinere Lazio. Speciaal voor VI zitten de twee bij hun collega’s van de aartsrivaal aan tafel. Strootman heeft het restaurant gereserveerd en adviseert zijn landgenoten met klem om hem te volgen in zijn keuze voor buffelmozzarella in krokant jasje als voorgerecht. En ook voor het hoofdgerecht heeft de Oranje-international tips: ‘De pasta’s met zwarte truffel zijn echt heel goed, of de carbonara.’

‘Als ze je aanhouden, krijg je alleen een boete als de agent voor Lazio is. Dat heb ik al ervaren, haha’

Vlak onder de top van Monte Janiculum, een heuvelrug in het westen van Rome, starten de vier direct met het uitwisselen van ervaringen. De vier hebben nog nooit samen in één ruimte gezeten, maar kennen elkaar allemaal. Van Oranje. Van onderlinge wedstrijden. ‘Vinden jullie het ook zo opvallend dat alles hier uitlekt?’, vraagt Strootman. ‘Als je een verkeersboete krijgt, staat het een dag later in de krant. Overigens: als ze je aanhouden, krijg je alleen een boete als de agent voor Lazio is. Dat heb ik al ervaren, haha.’

De sfeer is goed. Terwijl het in deze voetbalgekke stad toch niet gebruikelijk is dat spelers van AS Roma en Lazio in de openbaarheid samen verschijnen. Beide clubs hebben een favoriet restaurant waar spelers na hun thuiswedstrijden een hapje gaan eten: Mezé Bistrot. ‘Maar alleen degenen die in het weekend thuis spelen gaan daarheen’, zegt Strootman. ‘We maken dus om beurten gebruik van hetzelfde restaurant.’ De ontmoeting van vanavond is door de spelers netjes aangekondigd bij de club. Toestemming was geen probleem, maar de voetballers is op het hart gedrukt om op te letten. Vriendschappelijke omgangsvormen tussen voetballers van beide clubs vallen doorgaans slecht bij de gepassioneerde harde kernen van de Romeinse verenigingen. Zeker nu de derby van Rome eraan zit te komen. De rivaliteit is groot. Braafheid vroeg eerder dit seizoen aan de teammanager van Lazio of het verstandig was als hij naar zijn voormalige werkgever Bayern München ging kijken, toen die club voor de Champions League in Rome tegen AS speelde. ‘Het werd me afgeraden. Als ik gefotografeerd zou worden, kon ik grote problemen krijgen met de fans.’

Als Lazio zijn thuiswedstrijden speelt, vliegt er voor aanvang een arend over de tribunes. ‘Maar níét als AS Roma op bezoek komt’

Naar de derby van 11 januari kijken ze uit. ‘Ik heb het nu een paar keer meegemaakt’, zegt Strootman. ‘Als je die wint, dan kun je er wel effe tegen. Zo werkt dat in iedere stad waar meerdere clubs op het hoogte niveau spelen, hier is dat niet anders.’ Toch kent Il Derby della Capitale weinig gelijke. De veiligheidsmaatregelen zijn enorm, maar lang niet altijd afdoende. In 1979 viel er een dode als gevolg van supportersgeweld, in 2004 raakten liefst 170 politieagenten gewond tijdens ongeregeldheden. Als Lazio doorgaans zijn thuiswedstrijden in Stadio Olimpico, de thuishaven van beide clubs, speelt, vliegt er voor aanvang een arend (uit het clublogo) over de tribunes. ‘Maar níét als AS Roma op bezoek komt’, weet Braafheid. ‘Ze zijn bang dat hun fans proberen dat beest wat aan te doen.’

Studio Italia

Voetbal in Italië, dat is passie, vurig verlangen naar de overwinning. Strootman, Emanuelson, De Vrij en Braafheid zijn niet de eerste Nederlanders die als speler in de Serie A daarmee kennismaken. Faas Wilkes maakte al kort na de Tweede Wereldoorlog furore bij Internazionale en Torino. En eind jaren tachtig, begin jaren negentig werden Marco van Basten, Ruud Gullit en Frank Rijkaard een begrip als De Drie van Milaan. Van De Vier van Rome maakte eigenlijk alleen Braafheid die glorietijd bewust mee. ‘Ik ben wat ouder dan de andere boys hier aan tafel en kan me Studio Italia (indertijd een zeer geliefd voetbalprogramma bij de NOS over de Serie A, red.) nog wel herinneren’, zegt de verdediger. ‘Dat was natuurlijk heel bijzonder. Heel Nederland was gek van die gasten.’

Ook na dat tijdperk bleven Italiaanse clubs met regelmaat Nederlanders aantrekken. De weg was geplaveid. Maar alleen Wesley Sneijder kon de prestaties van Van Basten, Gullit en Rijkaard evenaren, toen de kleine Utrechter in 2010 met Inter de Champions League won. Ook Sneijder kon niet voorkomen dat de status van de Serie A tanende is. Het vertrek van Emanuelson van Ajax naar AC Milan, kwam daarom eigenlijk als een verrassing. Italië, dat stond inmiddels synoniem voor lelijk voetbal en slecht gevulde, verouderde stadions. ‘Toch heb ik geen moment getwijfeld toen ik bij Milan kon tekenen’, vertelt Emanuelson, die in januari 2011 de overstap maakte. ‘Natuurlijk mede dankzij de verhalen over De Grote Drie. Dat zijn legendes, levende legendes. Ik vond het bijzonder om juist voor die club te mogen spelen. Milan was toen een club van kampioenen. We wérden ook kampioen. Ik zag het als een droom die uitkwam. In die periode stond de club er nog goed voor, nu niet meer. Het is er een beetje, een eh, chaos. Ja, dat is het juiste woord. Jammer.’

‘Een dag nadat ik had getekend, haalden ze Ashley Cole. Oók een linksback. En een paar weken later kwamen er nóg twee verdedigers. Over die plannen was ik niet geïnformeerd...’

Milan is niet de enige Italiaanse topclub waar de malaise regeert. Ook Internazionale is als gevolg van wanbeleid weggevaagd uit de Europese top. Juventus, dat ook heel diep was gezonken en door een omkoopschandaal zelfs in de Serie B terechtkwam, drukte als eerste de resetknop in. Dankzij een nieuw stadion en een gezondere bedrijfsvoering is die club nu marktleider in Italië en ook Europees gezien op de weg terug. Gevolgd door AS Roma, dat dankzij een Amerikaanse overname weer aan een topclub doet denken. Het driejarige contract dat Emanuelson afgelopen zomer van de Giallorossi kreeg aangeboden, leek daarom een kans uit duizenden. Na een verhuurperiode aan Fulham, dat degradeerde, was hij weer toe aan topvoetbal. ‘Maar een dag nadat ik had getekend, haalden ze Ashley Cole. Óók een linksback. En een paar weken later kwamen er nóg twee verdedigers. Over die plannen was ik niet geïnformeerd... De trainer (Rudi Garcia, red.) is een hartstikke aardige, eerlijke man, maar hij stelt me nooit op. Sportief heeft hij daar geen reden toe, want het gaat goed. Ik heb dus een probleem, want ik wil voetballen. ’Zijn drie tafelgenoten luisteren zwijgend naar het relaas. ‘Weet je’, zegt Edson Braafheid dan. ‘Het is een rotsituatie. Maar hoe moeilijk het ook is: je moet de positieve kanten proberen te zien. Jij mag meetrainen, ze zien je als een volwaardige speler. Ik heb vorig seizoen bij Hoffenheim bij het tweede moeten trainen. Een jaar lang! Jij hebt iets om voor te vechten, want je hoort er nog bij. Blijf positief, want op een dag kan je kans komen. Kijk maar naar mij.’

‘Ik was van de aardbodem verdwenen. Ik was geen voetballer meer. Heel moeilijk’

De routinier belandde via FC Utrecht en FC Twente in 2009 bij Bayern München. De echte doorbraak in de top bleef uit, waarna de Duitsers hem tijdelijk stalden bij Celtic in Glasgow. Een herkansing bij Bayern eindigde door een conflict met Louis van Gaal, waarna het ambitieuze dorpsclubje 1899 Hoffenheim de vleugelverdediger oppikte. Dat bleek een ongelukkige keuze. Braafheid liet zich zelfs verhuren aan zijn oude liefde FC Twente. ‘Vorig seizoen keerde ik in de voorbereiding terug naar Hoffenheim. Niet veel later bereikte ik een mondeling akkoord met Benfica. Maar kort daarop blokkeerde Hoffenheim de transfer door te veel geld te vragen. Waarom? Dat weet ik nog steeds niet. Ik trainde voortdurend met de reserves. Uit alles bleek dat de coach, Markus Gisdol, het niet in me zag zitten. Toch wilden ze per se geld voor me zien. Veel geld. Pas na het sluiten van de transfermarkt kreeg ik een gesprek. De trainer wilde met andere spelers beginnen, ik moest naar het tweede. Zeer teleurstellend. In de winter was er weer interesse, maar opnieuw vroeg de club een transfersom. Voor een voetballer die zes maanden niet had gespeeld... Kansloos dus. Het gevolg was dat ik eigenlijk van de aardbodem verdwenen was. Ik was geen voetballer meer. Heel moeilijk. Vlak voor het einde van vorig seizoen ben ik van zaakwaarnemer gewisseld. Mijn nieuwe agent, een Duitser, kwam meteen met Lazio. Hij wist dat die club in mijn tijd bij Bayern (2009-11, red.) al geïnteresseerd in me was. Lazio wilde me wel eerst op proef hebben, heel logisch. Ik zou een speler die een jaar niet had gespeeld ook niet zomaar een contract geven. Het was allemaal best confronterend, omdat ik ineens besefte hoe snel je uit de picture kunt raken. In de voorbereiding mocht ik me bij Lazio bewijzen’, vervolgt Braafheid zijn verhaal. ‘Ik vond het een mooie kans, ben er vol voor gegaan. Trainer Stefano Pioli was tevreden en kreeg ik een contract voor een seizoen. Ik werd gehaald als tweede linksback achter Stefan Radu. Die raakte geblesseerd en vanaf dat moment speelde ik alles. Tot ik twee weken geleden geblesseerd raakte aan mijn knie. Vreselijk balen natuurlijk. Mijn contract loopt komende zomer af. Wat er gaat gebeuren weet ik niet. Ik focus me nu maar op mijn herstel, meer kan ik niet doen.’

Aron Winter

De pieken en dalen waarmee Braafheid al tijden worstelt, zijn Stefan de Vrij volledig onbekend. De no-nonsense-verdediger ontwikkelde zich bij Feyenoord in rap tempo tot een gewilde stopper en international. De voorspoed zette hem al vorig jaar aan het denken. ‘Ik merkte dat ik naar de volgende stap in mijn loopbaan groeide. Dat het moment eraan zat te komen. Eerlijk gezegd kwam Italië niet als eerste bij me op, als ik nadacht over mijn volgende stap.’ Die eerlijkheid typeert De Vrij, hij draait niet graag om de materie heen. Hij geeft ook gewoon toe dat hij maar heel weinig wist van Lazio en de Serie A. ‘De wedstrijden werden de laatste jaren niet vaak meer op televisie uitgezonden. Ik wist natuurlijk wel welke clubs er in de competitie speelden en ik kende de verhalen over het type voetbal. Die zijn niet heel positief in Nederland. En toen toonde Lazio interesse. Het was de eerste club die concreet werd en ze waren de enigen die al vóór het WK contact zochten. Ik ben met ze gaan praten, met het idee dat praten geen kwaad kon. Ik ben op internet gaan zoeken naar informatie en wedstrijden gaan bekijken om te ontdekken of ik in dat elftal zou passen. Hoe meer ik erover nadacht, hoe beter het gevoel werd. Italië is zeker voor een jonge verdediger als ik ben een leerzame competitie. En ik voelde heel veel vertrouwen bij de mensen van de club. Ze schetsten een reëel beeld van de mogelijkheden en de plannen. Na het WK zat mijn vriendin Marloes in het vliegtuig naast Aron Winter, die hier ook heeft gespeeld. Hij was razend enthousiast over de club. Dat was leuk om te horen.’

Sceptisch

De terughoudendheid waarmee De Vrij in eerste instantie de Italiaanse flirt ontving, is herkenbaar voor Kevin Strootman. De middenvelder ging in de zomer van 2013 voor een megabedrag van twintig miljoen euro van PSV naar AS Roma. Totaal onverwacht. ‘Ik had net het EK Onder-21 gespeeld, was op vakantie en kreeg van mijn toenmalige zaakwaarnemer te horen dat AS Roma interesse had. Ik was totaal niet bezig met een vertrek bij PSV en was heel sceptisch toen ik even keek hoe ze de afgelopen jaren hadden gepresteerd. Ze waren zesde en zevende geworden, het was niet meer het grote Roma van vroeger’, blikt Strootman terug. ‘Maar ik kreeg te horen dat ze met een nieuw project waren begonnen. De club was in 2011 door Amerikanen (de Boston International Group, red.) overgenomen, er zat een nieuwe trainer (Rudi Garcia), er werd fors geïnvesteerd in de selectie en ze gaven aan hoe graag ze me wilden hebben. Hoe? Aan het bod dat ze deden. Aan de vier, vijf telefoontjes van de trainer waarin hij telkens zei dat hij me echt heel graag zag komen en me vertelde over welke rol ik zou gaan krijgen. Aan de manier waarop ze me uitleg gaven over hun plannen… Technisch directeur Walter Sabatini had eerder al geprobeerd me naar Palermo te halen, toen hij daar directeur was. Ik begon het steeds meer te zien als een mooie uitdaging. Maarten Stekelenburg, die hier in principe geen positieve ervaring heeft gehad, was desondanks heel positief over de club, de stad en het leven. Mark van Bommel, die bij Milan heeft gespeeld, was heel enthousiast over de competitie. Op een gegeven moment heb ik tegen mezelf gezegd: Dit moet het worden.’

‘Ik zie Roma totaal niet als een tussenstap, maar ik denk dat een speler die hier goed presteert sneller in beeld komt bij de absolute top’

Bij het maken van de keuze liet Strootman tevens meewegen dat de echte Europese top al een poosje niet meer in Nederland was komen shoppen. ‘Natuurlijk wil iedereen naar Barcelona of Real Madrid, maar die komen niet meer zo snel naar de Eredivisie. Er zal best nog weleens een uitzondering komen, maar in de regel scouten dat soort clubs op een hoger niveau. Ik zie Roma totaal niet als een tussenstap, maar ik denk dat een speler die hier goed presteert sneller in beeld komt bij de absolute top. In dit soort competities leer je gewoon heel veel. Ik merkte het ook bij Oranje toen ik nog bij PSV speelde. Spelers die de stap naar het buitenland hadden gezet, kwamen iedere keer sterker terug.’

Vest van vijf kilo

De vier Hollanders valt in Italië van alles op. Emanuelson kan zich nog goed herinneren wat hem direct opviel na zijn overstap naar Milaan. ‘Ik had zes jaar in de Eredivisie gespeeld, was 24, maar fysiek leek ik in vergelijking met mijn nieuwe ploeggenoten wel een jochie van achttien.’ De fysieke begeleiders van AC Milan pakten hem direct aan. ‘Ik moest trainen met een vest van vijf kilo aan; sprintjes van tweehonderd meter. Dat is pittig, maar het moest. Ik moest sterker worden.’ De Vrij: ‘Bij Feyenoord lag de focus bij krachttraining meer op het bovenlichaam, hier ook op de benen.’ De in het buitenland gelouterde Braafheid is al wat langer gewend aan een grotere focus op het fysieke aspect van voetbal. ‘Bij Bayern en Hoffenheim was het niet anders.’ Strootman: ‘Hier werken we een dag voor de wedstrijd een stevige training af, terwijl ze het in Nederland dan juist rustig aan doen. Hier mogen we twee dagen voor de wedstrijd zelf doen wat we willen, terwijl dat in Nederland fysiek een heel belangrijke training is.’

Braafheid wijst op het zuurstofgehalte in de Italiaanse lucht: ‘Ik was in het begin al na twee sprintjes naar adem aan het happen. Mark van Bommel had daar ook last van toen hij van Bayern naar Milan was overgestapt. Overigens had het ook met het tempo te maken, denk ik. Dat ligt echt wel wat hoger dan ik gewend was.’ Aan de andere kant van de tafel, bij Stefan de Vrij, een gefronste blik: ‘Meen je dat nou? Ik vind dat eigenlijk wel meevallen.’ Braafheid corrigeert zichzelf: ‘Ik zeg het verkeerd. Ik bedoel: het is intensiever.’ Daar kan De Vrij zich net als Strootman wel in vinden. De voetballer uit Ridderkerk blijft het apart vinden dat hij in de top van het Italiaanse voetbal soms zomaar kan gaan dribbelen als hij op het middenveld de bal krijgt aangespeeld. ‘Voetballen is hier vaak hele fases in een wedstrijd een schaakspel. Dan krijg je ruimte om rond te spelen. Maar ineens gaat het tempo omhoog en gaat het op en neer. Dat is een heel groot verschil met Nederland.’

Na drie jaar Milan benaderde Emanuelson het voetbal heel wat anders. De Ajax-wetmatigheden waren langzaam uit zijn systeem verdwenen. ‘Als we 1-0 hadden gemaakt, was het voor een middenvelder niet de bedoeling om te proberen een tweede treffer te forceren. Dan ging het alleen maar om het verdedigen van de voorsprong’, vertelt hij over zijn ervaringen in Milaan. ‘Hier bij AS Roma is het anders. Onze trainer wil graag goed voetbal spelen én doelpunten maken.’ Zijn ploeggenoot Strootman is daar blij mee. ‘Als we met 3-0 gaan rusten, zegt de trainer dat we de tweede helft moeten spelen alsof het nog 0-0 is. Wij zijn een ploeg die graag balbezit heeft. Kijk, als het na zeventig minuten 0-0 is, dan is het een ander verhaal. Dan gaat het behalen van een punt ook meewegen. Maar in principe willen we wat laten zien.’ Braafheid: ‘Jullie hebben de spelers om zo te denken. Die luxe heeft niet iedereen.’

Voetballen om te scoren

Sowieso, zo constateert Emanuelson, begint het Italiaans voetbal weer ergens op te lijken. ‘De nationale ploeg speelt tegenwoordig een stuk positiever dan voorheen en dat heeft zijn uitwerking op de clubs. Het is hier allang niet meer alleen maar 1-0, 0-0 of 1-1. Ze spelen steeds vaker om te scoren. Iedere speelronde zie je doelpuntrijke wedstrijden, ook bij de kleinere clubs. Iedere ploeg kan een goal maken, dat zal Stefan wel merken en dat is goed voor zijn ontwikkeling. Als je hier even staat te slapen, dan is het raak. Terwijl ze in Nederland vaak toch wel drie, vier kansen nodig hebben.’ De Vrij knikt: ‘Je komt hier bij iedere tegenstander een goede spits tegen. Zelfs bij de kleinere clubs loopt een aanvaller van een niveau dat je in de Eredivisie bijna niet tegenkomt.’

‘Je komt hier bij iedere tegenstander een goede spits tegen. Zelfs bij de kleinere clubs loopt een aanvaller van een niveau dat je in de Eredivisie bijna niet tegenkomt’

De vier zijn het er gezamenlijk over eens dat spelen in de Serie A leuker is dan ze hadden gedacht. Italië-veteraan Emanuelson: ‘Op het veld denk ik echt vaak: Italiaans voetbal is gruwelijk, maar als ik dan thuis kijk valt het weer mee. Dan heb ik moeite om de negentig minuten vol te maken.’ Strootman denkt dat hij daar de oorzaak van weet. ‘Ze hebben er een probleem mee om het goed op televisie voelbaar te maken’, zegt hij. ‘Ik heb de laatste maanden helaas veel wedstrijden vanaf de tribune bekeken. Regelmatig dacht ik dan: Zó, goed sfeertje, hoor. En als ik dan thuis naar de samenvatting keek, leek het net alsof er geen klap aan was. Ze filteren het stadiongeluid helemaal weg en die stadions zijn natuurlijk veel te groot. Stadio Olimpico, daar kunnen ruim zeventigduizend man in. Er zitten er meestal zo’n veertigduizend als wij spelen. Dat is toch niet weinig, maar op de tv valt dan natuurlijk vooral op dat het voor de helft leeg was.’ Emanuelson herkent dat van Milaan: ‘Alleen voor de derby tegen Inter en in de Champions League zit het vol.’

Strootman heeft het gevoel dat de Italianen hun voetbal ‘niet goed wegzetten’, vermarkten. ‘Ik ben niet van het promotiecomité, maar het valt me gewoon op dat het televisieverslag vaak de stadionbeleving niet goed weergeeft. Misschien komt dat ook wel door die sintelbanen die je nog bijna overal hebt. Dat ziet er natuurlijk niet uit en het zorgt voor afstand. En de stadions zijn oud, hè. Bij Juventus, dat een prachtig nieuw Engels stadion heeft, zit het iedere week vol met dik veertigduizend man.’ Emanuelson weet dat het economische klimaat, ook in Italië heeft de crisis diepe wonden geslagen, een rol speelt. In de stad waar de regering huist, gaat haast geen week voorbij zonder demonstratie tegen de koers van de regering of de corruptie. ‘Het gaat ook hier slecht. Veel mensen hebben het niet breed.’

Wenden en keren

De Italiaanse voetbalcultuur is voor de leergierige De Vrij een bron van inspiratie. Hij is bovenmatig geïnteresseerd in de werkwijze van anderen, al jaren. Al vrij snel na zijn transfer vroeg hij de technische staf en ook de videoanalist welke aspecten van zijn spel snel beter moesten. ‘Ze vonden dat mijn wenden en keren sneller moest, maar dat vond ik zelf ook al. Daar werk ik nu hard aan. Een ander punt dat ter sprake kwam, was vanzelfsprekend de manier van spelen van de spitsen hier. In Nederland sta je bijna altijd tegen één spits, hier zijn het er bijna altijd twee. In Nederland kwam die ene spits bijna altijd in de bal en dan schoof je als verdediger mee, hier gaat er eentje diep en komt de andere in de bal. Aan die diepgaande spitsen moest ik erg wennen. Veel clubs hebben hier een middenvelder, zoals Daniele De Rossi en Andrea Pirlo, die er zonder problemen een bal overheen gooien en dat is levensgevaarlijk. Dat zagen we onder andere in de oefenwedstrijd van Nederland in Italië, na het WK (2-0 nederlaag, red.). Toen werden we een paar keer verrast. Die middenvelders kijken dan niet eens, ze geven hem gewoon, omdat ze weten dat de spits erop loert. Dat had ik destijds niet eens in de gaten. Nu wel, dat gaat steeds beter.’

‘Die middenvelders kijken niet eens, ze geven hem gewoon, omdat ze weten dat de spits erop loert. Dat had ik destijds niet eens in de gaten, nu wel’

De vier zijn er inmiddels aan gewend dat profvoetballer zijn in Italië een dagtaak is. ‘We zijn veel langer op de club aanwezig’, weet Strootman. ‘Hier is het heel normaal dat je vóór de training zelf al een programma in de gym afwerkt. Dat doet het gros van de selectie.’ Braafheid: ‘Italië lijkt op Duitsland, of andersom. Spelers steken er veel meer tijd in. In Nederland was ik al vaak voor mezelf bezig, maar was ik een uitzondering. Hier is het niet verplicht, maar doet iedereen het uit zichzelf. Sommigen zelfs urenlang.’ Emanuelson: ‘De cijfers zijn het bewijs: je maakt hier gewoon meer meters in een wedstrijd. Dan moet je dus fitter zijn. Ik ben meer met mijn lichaam bezig dan voorheen.’

‘Misschien heeft het ook wel met leeftijd te maken’, vult Strootman aan. ‘Hier zijn de spelers gemiddeld ouder dan in Nederland. Ze weten dat fitheid ook je eigen verantwoordelijkheid is.’ Braafheid: ‘Klopt. Je leert je lichaam steeds beter kennen. Iemand als Kevin hoef je niet op zijn verantwoordelijkheden te wijzen. Bij hem zit het erin. Maar dat heeft niet iedereen. In Duitsland had iedere speler dat overigens. Daar hoef je niemand te leren wat je moet doen om fitter te worden. En in Nederland is het weer anders. Daar hoor je altijd wel ergens in de kleedkamer geklaag als de trainer zegt dat je twee keer moet trainen. Toen ik dat jaartje terug was bij FC Twente viel me dat echt op, dat geklaag.’

‘Klose is nog steeds een fenomeen’

Stefan de Vrij en Edson Braafheid staan dagelijks met de WK-topscorer aller tijden op het veld: de Duitser Miroslav Klose. Hij maakte afgelopen zomer in Brazilië zijn vijftiende en zestiende WK-treffer. Zijn aanwezigheid geeft het voetballen bij Lazio een extra dimensie. ‘Hij is 36, maar nog goed, joh’, zegt De Vrij. ‘Ik sta bijna dagelijks tegen hem op de training en hij is zó slim. Daar steek ik veel van op.’ Braafheid werd na zijn komst naar Lazio verrast door de snelheid die Klose nog bereikt. ‘Niet normaal. Maar zijn bovenbenen zijn ook niet normaal qua omvang. Hij heeft een heel aparte manier van lopen, maar is bijna niet bij te houden. En ook niet onbelangrijk: echt een leuke kerel. Supersympathiek.’

Vreugde en verdriet

De contrasten tussen Nederland en Italië zijn in alle opzichten enorm. ‘Het heeft niet met beter of slechter te maken, het is gewoon anders’, zegt Strootman. Voetballers in Italië staan op een voetstuk. Zeker binnen hun clubs en in de peri-ferie eromheen. ‘De clubs hebben overal een mannetje voor en ze willen je dolgraag met alles helpen. Desnoods midden in de nacht’, aldus Strootman. ‘Er is meer respect en waardering’, vervolgt Braafheid. ‘De mensen zijn blij als ze iets voor je kunnen doen. Bij mij maakt dat wat los, ik wil dat terugbetalen door goed te presteren.’ Emanuelson knikt: ‘Het is pure warmte die je voelt, overal.’ De omgangsvormen zijn volgens de ex-Ajacied niet alleen tussen fans en voetballers prettig, maar ook onderling. ‘Het klinkt misschien raar omdat ik niet speel, maar dit is echt de leukste groep waar ik ooit in heb gespeeld. De manier waarop we met elkaar omgaan is uniek. Ook bij een vrijwillige, spontane activiteit, zoals een etentje na een wedstrijd, gaan er regelmatig meer dan twintig man mee. Dat heb ik nog nergens meegemaakt. Maar goed, sportief is dit het zwaarste seizoen uit mijn loopbaan. Ik sluit niet uit dat ik daarom na de winter weer ergens anders speel. Hoe vervelend dat ook is.’ Strootman, indien fit een onomstreden basisspeler voor coach Garcia, voelt met zijn landgenoot mee. ‘Het is lastig voor Urby. Het team draait goed, de trainer heeft weinig reden om iets te veranderen. Op de trainingen doet hij het goed, maar daar koopt hij natuurlijk niets voor.’

Uit de verhalen van de Nederlanders in Rome blijkt dat vreugde en verdriet in de topsport dicht bij elkaar liggen. ‘Als ik die verhalen hoor, klop ik toch een keer op de tafel’, zegt De Vrij, tot nu toe een zondagskind, met een knipoog. Braafheid: ‘Door negatieve ervaringen leer je jezelf wel kennen, dat weet ik inmiddels. Ik weet zeker dat ik mentaal alles op een rijtje heb, dat is de les van Hoffenheim. Dat komt me nu van pas.’ Strootman heeft van de negen maanden durende revalidatie van zijn kruisbandblessure ook geleerd te genieten. ‘En dat gaat in deze stad toch net wat beter dan elders’, zegt hij. ‘Hoewel ik nog niet overal ben gaan kijken, besef ik heel goed dat dit niet zomaar een stad is. Dit is Rome. Mensen uit heel de wereld komen hierheen. Hoewel ik me echt wel een beetje moet vermommen, ben ik laatst tóch naar het Colosseum geweest. M’n vriendin was er al zo vaak geweest, ik wilde het ook zien. Ik vind het echt bijzonder om hier rond te lopen en te voetballen. Deze stad heeft alles wat je zoekt.’

‘Ik had vroeger een shirt van Totti, nu speel ik met hem’

Kevin Strootman en Urby Emanuelson spelen bij AS Roma met een levende legende. Francesco Totti (38) speelt al twintig jaar in het eerste elftal. ‘Hij heeft, geloof ik, twee keer zijn kruisbanden gescheurd en een keer zijn enkel gebroken, maar is nog steeds op topniveau actief’, vertelt Strootman. ‘Dat zegt alles over de manier waarop hij met zijn vak bezig is. Hij krijgt volledig de vrijheid om zichzelf op wedstrijden voor te bereiden. Heeft een eigen fysio. Vaak genoeg laat hij een groepstraining schieten, maar dan gaat hij op een ander veld sprints trekken.’ Urby Emanuelson: ‘Hij weet na al die jaren in de top natuurlijk precies wat zijn lichaam nodig heeft. Ik vind het echt een heel bijzondere man. Totti, die naam alleen al.’
‘Jaaah, man. Geweldig! Ik heb vroeger ook een shirt gehad met zijn naam erop’, haakt Strootman in. ‘Hij is hier al vijftien jaar aanvoerder. Ik ga tegen hem op het veld echt niet zo tekeer als tegen een ander. Natuurlijk zeg ik wel wat tegen hem als de situatie erom vraagt, maar het is wel Totti, hé. Voor de fans is hij, terecht, een enorme held. Als wij met het team ergens heengaan, dan is het heerlijk als Totti erbij is. Die krijgt alle aandacht en wij kunnen gewoon doorlopen, haha.’ Emanuelson: ‘En weet je wat het mooie is, het is ook nog eens een geweldig aardige kerel. Hij voelt zich niet beter dan de rest, terwijl hij natuurlijk wel speciaal is.’ Voor Strootman was de aanwezigheid van Totti zelfs een extra reden om voor Roma te kiezen. ‘Daar denk je toch wel even aan, als je een aanbod krijgt. Toen ik voor het eerst naar de training ging, moest ik er nog aan denken: Straks trainen met Totti. Toen ik later een keer een complimentje van hem kreeg, voelde dat best bijzonder. Dat is toch lekker als zo iemand zegt dat je goed hebt gespeeld.’


Jammer van de feitelijke onwaarheid wat betreft de 'kleinere' historie van Lazio. Voor de rest voor vi begrippen een heel behoorlijk artikel ;)
Avatar gebruiker
Laziale020
Administrator
 
Berichten: 7552
Geregistreerd: 17 mei 2009, 11:34

Re: Lazio in de media

Berichtdoor Squadrismo » 25 dec 2014, 17:58

Leuk artikel inderdaad! Qua prijzen niet, maar laatste vijftien jaar liegt er niet om:

1999/00 R6 L1
2000/01 R 1 L 3
2001/02 R2 L6
2002/03 R8 L4
2003/04 R2 L6
2004/05 R8 L10
2005/06 R2 L16
2006/07 R2 L3
2007/08 R2 L12
2008/09 R6 L10
2009/10 R3 L12
2010/11 R6 L5
2011/12 R7 L4
2012/13 R6 L7
2013/14 R2 L9

46 plaatsen lager. Moet er wel bij zeggen dat 1990-2000 Lazio het beter deed. wil daar als er interesse naar is ook wel even een zelfde soort weergave van maken.
Avatar gebruiker
Squadrismo
 
Berichten: 940
Geregistreerd: 02 sep 2009, 15:46

Re: Lazio in de media

Berichtdoor Laziale020 » 25 dec 2014, 19:02

Squadrismo schreef:46 plaatsen lager. Moet er wel bij zeggen dat 1990-2000 Lazio het beter deed. wil daar als er interesse naar is ook wel even een zelfde soort weergave van maken.


Volgens mij ben je de laatste 7 nog vergeten, dus wordt het zelfs 53. Maar goed als je de prijzenkasten naast elkaar legt zijn we zeker niet de mindere:

Lazio:

Scudetto (2x): 1973/74, 1999/00
Coppa Italia (6x): 1957/58, 1997/98, 1999/00, 2003/04, 2008/09, 2012/13
Italiaanse supercup (3x): 1997/98, 1999/00, 2008/09
Europacup II (1x): 1998/99 (laatste editie)
UEFA Super Cup (1x): 1998/99


Roma:

Scudetto (3x): 1941/42, 1982/83, 2000/01
Coppa Italia (9x): 1964, 1969, 1980, 1981, 1984, 1986, 1991, 2007, 2008
Italiaanse supercup (2x): 2001, 2007


band4 band1
Avatar gebruiker
Laziale020
Administrator
 
Berichten: 7552
Geregistreerd: 17 mei 2009, 11:34

Re: Lazio in de media

Berichtdoor Squadrismo » 26 dec 2014, 19:11

Wij Europa league en supercup meer zij een scudetto en drie italiaanse bekers. Gelijkwaardig a beter van ons ja. 1941 Scudetto :lol: ook al eeuwigheid geleden.
Avatar gebruiker
Squadrismo
 
Berichten: 940
Geregistreerd: 02 sep 2009, 15:46

Re: Lazio in de media

Berichtdoor LF » 19 mei 2015, 11:12

Eentje voor op te sturen als ze nog eens over de nazi's van Lazio beginnen...

Afbeelding

Afbeelding

Afbeelding
LF
Winnaar Lazio Pool 09/10
 
Berichten: 8376
Geregistreerd: 17 mei 2009, 12:38

Re: Lazio in de media

Berichtdoor TCD » 11 jun 2015, 20:44

Ik moet zeggen dat ik me redelijk kan vinden in bovenstaande tekst. Noem het vloeken in de kerk, maar een punt hebben ze zeer zeker.
Liberté, Egalité, Lazialité
Avatar gebruiker
TCD
Administrator
 
Berichten: 3115
Geregistreerd: 17 mei 2009, 12:52
Woonplaats: Arnhem

Re: Lazio in de media

Berichtdoor Jelle1880 » 12 jun 2015, 00:58

Dat zou nog kloppen als het van een club komt wiens fans echt een mentaliteit hebben, Atalanta of wat dan ook.

Maar van hen ? Stilletjes zwijgen als het goed gaat en zodra het slecht gaat komen er terug protesten. En nu ze 2de zijn geworden gaan die protesten weer mooi de koelkast in tot de volgende keer. De doden beledigen maar dan wel janken als andere clubs hetzelfde doen. Over heel Italië en Europa vriendjes gaan maken door de jaren heen (die telkens afsprongen na verloop van tijd) maar dan wel Lazio beschuldigen van hetzelfde.

Nogmaals: Er is meer dan genoeg correcte kritiek op hoe de CN gerund wordt, maar van hen moet er echt niemand lessen gaan trekken.
Avatar gebruiker
Jelle1880
 
Berichten: 1888
Geregistreerd: 20 jan 2011, 21:47

Re: Lazio in de media

Berichtdoor LF » 12 jun 2015, 10:46

Het is inderdaad heel duidelijk wat er fout loopt met/in de CN, zoals gezegd. De CS heeft over de jaren heen een hele hoop rake doekjes omhoog gehouden (ook richting Banda), doekjes waar die van ons weinig of niks tegen kunnen inbrengen. Business as usual, letterlijk en figuurlijk, de IRR aan de macht dus andermaal afglijden richting een artificieel gedrocht van een groep/tribune waar niks anders telt dan mooie foto's en filmpjes (vanop de piste uiteraard), deals met de gehate digos, merchandising, drugs, Albanezen, meer buitenlandse hooligans dan eigen mensen in de "relgroep", enzovoort. Game over.

Maar zoals Jelle1880 zegt, van hen hebben we geen lessen te leren. De ene keer is het "geen tifo in tijden van repressie", om de derby erna wél een tifo te organiseren (naar verluid betaald door de Amerikanen). Dat quasi onbestaande protest ook tegen het vernieuwde logo, zou je je bij Lazio niet kunnen inbeelden. En het eindeloze door de mand vallen uiteraard op heel wat andere vlakken, niet in het minst in het beledigen van onze doden. Ze pretenderen Romeinen te zijn met een ongelofelijke mentaliteit, maar net zoals zowat élke grote tribune/groep in Italië is het één grote hoop kliekjes en bendes die elkaar niet onder controle hebben (en in CS hun geval één hoop hypocrieten), en dan gebeuren er soms nare dingen. Zie Napels, zie Milaan, zie Juventus, zie Lazio, zie...
LF
Winnaar Lazio Pool 09/10
 
Berichten: 8376
Geregistreerd: 17 mei 2009, 12:38

VorigeVolgende

Keer terug naar Algemeen

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers.

cron